Legendy i baśnie śląskie -
Zbiór baśni i legend śląskich, którym kształt opowiadań nadał Stanisław Wasylewski. Zbiór zawiera 25 podań.
Opowieści dziewczęce. Ustępy
- Wojewodzianka miłuje i tęskni... - Jaką jestem, czyli portret własny sawantki - Siostrzenica Ks. Józefa wychodzi za mąż - O tym, jak Puzynianka urwała głowę austriackiemu orłu - Z dzienniczka zakochanej - Podlotek wśród poetów i oficerów - Liściki do pana Mickiewicza - Deotyma improwizuje -
Romans prababki - Stanisław
Stanisław Wasylewski (1885-1953) – jeden z największych polskich pisarzy, sławiących historię swego kraju pisaną dziejami osób. Szczególnie upodobał sobie kobiety epoki rokoka. W Romansie prababki, swojej czwartej ksiażce, która ukazała się w 1920 roku przypomniał historię kilku postaci: Marii z
Portrety pań wytwornych -
Portrety pań wytwornych w zapowiedziach sygnowane były najpierw jako Kobieta polska wieku 18-tego. Ten roboczy tytuł zastąpiony został na szczęście bardziej wytwornym, tak jak wytworne było pierwsze wydanie książki w 1924 roku. Sześć lat później Wasylewski wznowił książkę pod innym tytułem -Twarz i
Życie polskie w XIX wieku -
Jak wyglądało życie Polaków bez Polski w XIX w.,"Życie polskie w XIX wieku" to zbiór spostrzeżeń i opisów dotyczących zarówno sfery oficjalnej życia polskiego, jak i nieformalnej, a nawet intymnej. Tak obyczaje i reguły życia społecznego, jak i związane z nim sukcesy oraz porażki Polaków pod
Twarz i Kobieta - Stanisław
Spis treści: 1. Sybilla z Puław 2. Westalka z Arkadii 3. Lady Makbet w "Marii" Malczewskiego 4. Siostra kompanii "De Mops" 5. Różyczka z Czarnobyla 6. Warszawianka 7. Małżonka Króla Imci 8. Sanguszko i Julia 9. Podróże i malatury pani Tarnowskiej 10. Krzysia
Na końcu języka - Stanisław
Zbiór piętnastu esejów o polskich gwarach, prowincjonalizmach i mowie potocznej.
Na dworze króla Stasia -
Stanisław Wasylewski (1885-1953) – jeden z największych, choć dziś zapomnianych nieco, polskich pisarzy sławiących historię swego kraju. Sławił ją w anegdocie, w dziejach osób, Szczególnie upodobał sobie epoki rokoka i romantyzmu. W tym kontekście nie może dziwić zainteresowanie autora dworem,
Klasztor i kobieta : Studium
Barwna charakterystyka losów kobiety, splątanych nieznośnymi kajdanami zakonu. Ukazano różnicę pomiędzy traktowaniem kobiety - jako puchu marnego, a mniszką - również puch marny, ale chociaż za to pokutuje. Całość napisana żywym językiem. Okraszona licznymi anegdotami o odniesieniami do innych
